maandag 7 juli 2014

Workshop botanisch tekenen



Omdat tijdens de afstudeerfase van de Bloesemtherapie de bedoeling is dat je gaat oefenen in het contact leggen en onderhouden met en het afstemmen op een plant om zelf een remedie te kunnen maken, zit daar een opdracht in waarin je dat gaat doen, inclusief het tekenen van de plant. Tja, en dan begin je daarmee en merk je toch dat dat iets héél anders is dan mandala's tekenen. Lang geleden dat ik me wel bezig heb gehouden met 'gewoon' tekenen, maar dat is écht al lang geleden en al helemaal heb ik nog nooit geprobeerd planten realistisch te tekenen, kan het me in ieder geval niet herinneren. Als ik het al eens geprobeerd heb zal het resultaat niet bewaard zijn en dat zegt genoeg.... Het realistisch tekenen van de wonderen van Moeder Natuur laat ik graag aan anderen over. Ik vind het leuker om gestileerd met onderwerpen uit de natuur in de mandala aan de slag te gaan. Misschien ben ik té kritisch op mezelf, té perfectionistisch. Ik kan toch niet tippen aan Moeder Natuur? Maar dit is anders... om werkelijk diep contact met de plant te maken, om haar werkelijk waar te nemen en te leren kennen is het tekenen van de plant inderdaad de aangewezen methode. Je blijft namelijk steeds nieuwe dingen ontdekken aan een plant.

Natuurlijk is de meest effectieve aanpak daarin die van het botanisch tekenen en omdat ik me altijd al aangetrokken heb gevoeld tot prachtige botanische tekeningen, was nu de tijd rijp me daar eens zelf mee bezig te houden. Niet zozeer om het botanisch tekenen totaal eigen te maken en tot eigen kunst te verheffen, maar, zoals gezegd, om het contact met de plant en haar kwaliteiten te vergroten. Je gaat tenslotte de planten héél anders bekijken. Het komt een beetje in de buurt van het determineren van planten, zoals ik dat als kind wel met mijn vader samen heb gedaan, maar nu moet je de plant zelf tekenen, is toch weer effe anders. Maar ja, dan krijg je zo'n fantastische workshop van Marianne Verschoor - Remerie op het prachtige terrein van de Hortus Arcadië in Nijmegen en dan krijg je toch wel de tekenkriebels... maar makkelijk... verre van...






Ongeveer op de plaats van het paarse cirkeltje gevonden... Een hele uitdaging werd de Grote Centaurie, de Centaurea scabiosa en dit is 'm geworden, mijn eerste poging, alleen nog in potlood dus een beetje vaag op de foto...





Ik ben best wel tevreden, maar zie nog enorm veel aandachtspuntjes die door oefening en wellicht nog een heleboel tips van Marianne tot verbetering kunnen leiden. De structuur van de omwindselblaadjes wordt vast nog wel eens een tangle-motiefje... zó mooi... 










En dan de hoeveelheid bloempjes waaruit het bestaat, want het is niet één bloem, maar een hele reeks, waarbij de grillige langere stralende bloemen in de rand geslachtsloze bloemen zijn terwijl de binnenste bloempjes tweeslachtig zijn, geloof ik. De bijen zijn dol op deze plant. Vlakbij stonden dan ook de bijenkorven waar vandaan de bijen dankbaar van bloem tot bloem zwermden.

Ik vond het heerlijk hiermee bezig te zijn en op te gaan in de details. Hoe gedetailleerd de natuur geschapen is... Hoe bijzonder de vormen... vol bewondering kijk ik er naar en zou bijna vergeten te tekenen. Zó klein... Ik weet nu één ding zeker, ik ga een nieuwe loep kopen, want die van mij is jaren geleden gesneuveld. Tijd om een nieuwe aan te schaffen. De wereld van het kleine... ik voelde me net Erik uit 'Erik of het klein insectenboek' van Godfried Bomans. Ik heb het boek als kind al verslonden en genoten van de film die later uitkwam, de verwondering over de details die in de natuur te zien zijn. Prachtig. Een beetje van die kinderlijke verwondering mocht ik weer ervaren door deze workshop van Marianne.


Dank je wel Marianne voor deze mooie workshop!
Meer over Marianne, haar botanische kunst, cursussen en workshops is te lezen op haar website:


Maar wat had deze plant mij toch te vertellen? Met al haar moois...
Ik ben er nog niet uit, maar dat de herkenning van kinderlijke verrukking over de details van al deze schoonheid er iets mee te maken heeft, kan niet missen. Bij je gevoel blijven en niet zozeer jezelf meten met anderen...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen